Badania epidemiologiczne i terapeutyczne dotyczące grzybicy skóry u psów

Niniejsze badanie przeprowadzono w celu uzyskania wiedzy na temat czynników epidemiologicznych, technik diagnostycznych oraz oceny skuteczno¿ci trzech ró¿nych leków u psów zakäonych grzybami dermatofitowymi. Nie odnotowano istotnych ró¿nic pod wzgl¿dem wieku, rasy, p¿ci i pory roku w wyst¿powaniu grzybicy skóry. Diagnoz¿ oparto g¿ównie na bezpo¿rednim badaniu mikroskopowym i hodowli zeskrobin skórnych. W ocenie hematologicznej w grupie zakäonej odnotowano niskie st¿¿enie hemoglobiny i liczb¿ leukocytów. Badania biochemiczne surowicy wykazäy, ¿e st¿¿enie biäka cäkowitego, albuminy, globuliny oraz stosunek A/G by¿y wy¿sze w grupie zakäonej. Badania terapeutyczne przeprowadzono w trzech grupach, z których käda liczy¿a dziewi¿¿ zwierz¿t. Zwierz¿ta z grupy 1 by¿y leczone ketokonazolem w dawce 5 mg/kg masy ciäa raz dziennie doustnie przez 14 dni, a leczenie ketokonazolem däo obiecuj¿ce wyniki. Zwierz¿tom z grupy 2 podawano terbinafin¿ w dawce 4 mg/kg masy ciäa raz dziennie doustnie przez 14 dni. Stwierdzono, ¿e terbinafina jest wysoce skuteczna w leczeniu grzybicy skóry u psów. Stosowanie preparatu "BiocanM" w po¿¿czeniu z miejscowym stosowaniem ketokonazolu nie okazäo si¿ skuteczne w leczeniu grzybic skóry u psów.