Ocena porównawcza szybkiej i konwencjonalnej ortodoncji Czas i zmiany w leczeniu

Nowe podej¿cia do skrócenia czasu leczenia bez utraty optymalnych wyników stäy si¿ g¿ównym celem we wszystkich dziedzinach ortodoncji. Dwa trudne wyzwania nie zostäy w pe¿ni rozwi¿zane w ortodoncji klinicznej, a mianowicie wyd¿u¿ony czas leczenia i jatrogenna resorpcja korzeni. Po¿¿czone efekty zaawansowanej mechanoterapii (SLB) z mniejszym tarciem wraz z systemem dostarczania stäej si¿y retrakcji przy u¿yciu zamkni¿tej spr¿¿yny zwojowej NiTi oraz zastosowanie dodatkowej procedury ortodontycznej, takiej jak kortykotomia, w celu zwi¿kszenia ruchu z¿ba, powinny zdecydowanie skróci¿ czas leczenia. W zwi¿zku z tym przeprowadzono badanie w dwóch grupach pacjentów sk¿adaj¿cych si¿ z pi¿ciu cz¿onków käda. Pierwsza grupa pacjentów by¿a leczona metod¿ Periodontally Accelerated Osteogenic Orthodontics. Zostali oni przypi¿ci zamkami samoligaturuj¿cymi, a si¿y retrakcji by¿y dostarczane za pomoc¿ zamkni¿tych spr¿¿yn zwojowych NiTi. W przypadku pacjentów z grupy B przeprowadzono konwencjonaln¿ ortodoncj¿ bez interwencji chirurgicznej. Si¿y retrakcyjne by¿y generowane przy u¿yciu aktywnych wi¿zä. Odnotowano czas leczenia i zmiany w leczeniu dla obu grup, które oceniono i przeanalizowano za pomoc¿ analizy Steinersa.