Gözlemcinin Teknikleri On Dokuzuncu Yüzyilda Görme ve Modernite

Görmeye iliskin sorular her zaman bedenle ve sosyal iktidarin isleyisiyle ilgili olmustur. Bu kitabin büyük bir bölümünde bir yanda insan bedeni, öte yanda ise kurumsal ve söylemsel iktidar bicimleri arasinda kurulan yeni iliskilerin, gözlemci öznenin statüsünü 19. yüzyilin baslarinda nasil yeniden tanimladigini ve bu yeni statüyle modernizm arasindaki iliskiyi inceliyorum...
Neden yeni bir tarih Sanat tarihi insan algisinin tarihiyle fiilen cakismiyor mu Zaman icerisinde sanat yapitlarinda ortaya cikan bicim degisiklikleri, görmenin kendisinin tarihsel olarak ugradigi mutasyonlarin en carpici delilleri degil mi Iste benim bu incelemem, tam tersine, görme tarihinin eger böyle bir sey mümkünse, temsil pratiklerinde yasanan kaymalarin siralanmasindan cok daha fazlasini icerdigini savunuyor. Bu kitabin hedefi sanat yapitlari üstüne ampirik veriler olusturmak ya da yalitilabilir bir algi kavrami gelistirmek degil, en az bunun kadar sorunlu olan gözlemci olgusuna egilmek. Cünkü gözlemci sorunu, aslinda görmenin tarih icinde maddilestigi, bizatihi görünür hale geldigi alandir. Görme ve etkileri, belli pratiklerin, tekniklerin, kurumlarin ve öznellestirici usullerin hem tarihsel ürünü hem de gerceklesme alani olan gözlemci öznenin olanaklarindan hicbir zaman ayrilamaz. Jonathan Crary.