Corak Ülke

Corak Ülke ilk kez Ekim 1922de, T. S. Eliotin II. Dünya Savasi arifesine 1939 kadar cikardigi The Criterion dergisinde yayimlandi. Bu operatic yapit, insanlik ideallerine dair bütün umutlari tüketen barbarca savasa ve savas sonrasi mayalanan toplumun iliklerine islemis nihilizmle ahlaki cürümeye verilmis sarsici bir yanitti. Basildigi tarihten 100 yil sonra bile sözün corak topragindan leylaklar bitirme kudretini koruyan bu siir, kapsamli cevirmen notlarini da iceren özel bir baskiyla cift dilli olarak Türkcede yeniden hayat buluyor Hangi köklerdir yapisip onu kavrayan, hangi dallar Uc verir su moloz yiginindan Ey Insanoglu, Söyleyemezsin bunu, kestiremezsin, cünkü senin bildigin anca Parcalanmis suretler yiginidir, günesin kavurdugu, Orda ne ölü agac sayvan olur, ne circir böcegi teselli Ne de kupkuru tas su sesi bagislar. Bir tek Bu kizil kayanin alti gölgelik, Gel sigin bu kizil kayanin gölgesine, Sana baska, sabahlari pesin sira segirten Ya da aksam vakti seni karsilamaya duran gölgenden Bambaska bir sey gösterecegim; Sana korkuyu gösterecegim bir avuc tozda.