Kafese Konan Adam Psikoloji ve Insanin Ikilemi

Iyi olanin saf iyilikten ibaret oldugunu sandigim yillarim oldu. Kendimle bulusmayi, kendimi kücük bir tanriya dönüstürmek zannettigim cok uzun zamanlar gecirdim.
Sikintilardan tamamen uzaklasinca mutlulugu ve huzuru bulacagimi söyleyen bir batakliga düsmüstüm. Seytanimla bulusmak yerine kuyrugumu koparmaya calisiyordum. Sirf sorumlulugumu almamak icin olmayacak isler pesindeydim.
Insan olmanin bana hem yükledigi hem de hediye ettigi trajediyi asla kucaklayamiyordum.
Acilarimi, yaralarimi, eksiklerimi yok etmeye calistikca kendimi yok etmeye calisiyordum. Oysa yok etmek istedigim özgürlügüm ve özgürlügümün bana yükleyecegi sorumluluklarimdi. Ancak sorumlulugunu aldigim bir yasama deneyiminin özgürlükle taclanabilecegini kanaya kanaya ve kanata kanata hissettim.
Tamamlanmadim.
Tamamlanmayacagim.
Eksigimin tamlik oldugunu anladim. Yürüdügüm onca yolda zaman zaman karanliga ve korkuya, kimi zaman da aydinliga ihtiyacim oldu.
Rollo May, bazen aydinlatan bazen nefis bir karanliga gömerek yoluma yoldas olan imgelerden biridir benim icin. Bu kitabi okurken de adeta kutsal diyebilecegim satirlarin arasinda dolastim. Görkemli bir ormanda yürürcesine ürpererek, cosarak gectim bu kitabin icinden.
- Cem Mumcu