Faust Dünya Klasikleri

Gencligimde bana görünmüs olan belirsiz sekiller, yine yaklasiyorsunuz. Acaba bu defa sizi tutmayi denesem olur mu Kalbimde heilei o süpheye karsi bir egilim var.
Yine üsüsüyorsunuz
Peki öyleyse
Sis ve duman icinden yükselip bana hükmedin bakalim
Gencligimde, kafilenizin cevresinde esen büyülü nefesten icim titremisti. Simdi de ayni seyleri hissediyorum. Bana sevincli günlerin görüntülerini getiriyorsunuz. Bazi yüce gölgeler belirgin hale geliyor. Ayrica ilk askin ve ilk dostlugun izleri de sanki eski ve kismen unutulmus bir masal gibi gözümde canlaniyor.
Hayatin sanki dehliz gibi olan kivrimli akisindan dolayi sizlanislar tekrarlaniyor ve güzel saatlerin mutlu hayalleriyle avunarak benden önce ölmüs o iyi insanlarin adlari aniliyor.
Ilk sarkilanmi dinlemis olan ruhlar artik sonrakileri isitmiyorlar.
O eski dost kafilesi simdi toz toprak olmustur ve ne yazik ki ilk yankinin sesi de sönmüstür Artik istirabim hic tanimadigim bir kalabaliga sesleniyor. Onlarin övmeleri bile icimi burkuyor.
Siirlerimden zevk almis olan bazilari da, eger yasiyorlarsa, dünyada darmadagin olmus halde dolasip duruyorlar ve icimi, o sakin ve aziz ruhlar dünyasina ait bir özlem kapliyor...