Ritimanaliz

Henri Lefebvre üzerinde calistigi son kitap olan ve ancak ölümünden sonra yayinlanan Ritimanalizde onlarca yildir sürdürdügü yogun felsefi, sosyolojik ve teorik tartismalarin en özgün meyvelerinden birini okurlarina sunuyor. Calismasinin merkezine felsefe tarihinde ihmal edilmis ritim kavramini alarak onu mekan, zaman ve gündelik hayat baglaminda inceliyor. Bu noktada beseri bilimlere kendine has bir metodoloji öneriyor Ritimanaliz.
Döngüsel ve dogrusal ritimlerin, saatlerin, günlerin, dalgalarin, müzikal seslerin, insanlarin beden hareketlerinin analizine odaklanan bu yeni disiplin, toplumsal süreclerin kavranmasinda Lefebvrein belirledigi önemli sac ayaklari olan mekana, zamana ve gündelik hayata dair bilgimizi derinlestirmeyi amacliyor. Böylelikle ritmi felsefi düsüncenin ve toplumsal teorinin odagina tasiyor ve Marksizmin özgün metodolojisini tahrif etmeden, potansiyelinin fiiliyata gecmesine de katkida bulunuyor.
Lefebvrein dogal, bedensel ritimler ile mekanik, makine ritimleri arasindaki mukayeseye olan ilgisi programlarla yapilabilen orkestrasyon caginda müzikal bir dönemec olarak anlasilabilir. ... Lefebvre, birtakim meseleleri incelemek ve gözden gecirmek icin, ritmi bir analiz bicimi -analizin yalnizca bir nesnesi olmaktan ziyade bir analiz aleti- olarak kullanir. Bunlardan bir tanesi kent sorunudur, Fransadaki ve baska ülkelerdeki sehir hayatidir. Lefebvrein de belirttigi üzere, ritimanalist bir senfoni veya bir opera dinler gibi bir evi, bir sokagi, bir sehri de dinleyebilen birisidir. Stuart Elden