Ermis

Mustafa, secilmis ve sevilmis olan, kendi gününe, cagma tan aydinligi gibi dogan adam, Orphalese kentinde, tam on iki yil, onu dogdugu adaya geri götürecek gemiyi bekledi.
Ve on ikinci yil, hasat mevsiminde, eylülün yedinci günü, surlarin disinda yükselen tepeye tirmandi, denize bakti oradan ve sis icinde yaklasan gemiyi gördü.
O zaman ardina kadar acildi gönlünün kapilari ve sevince benzeyen bir sey kanatlandi icinde ve o kanatlanan sey ucup gitti, gitti, denizi asarak, ta ufkun orada, yaklasan gemiye kadar...