Son Istanbul

Basimi cevirsem hemen ardimda onu görecektim. Omuzunun arkasindan annem bakacakti. Evin kapisindan az sonra ben cikacaktim. Kalabalik ayni kalabalikti. Ve bu yanan artik son Istanbuldu. Bundan baska Istanbul yoktu. Biliyordum. Eski
Istanbulun yangin seyretme meraklilari, her yangina kosturan insanlar kendilerini yakmislardi sonunda. Tarih yanmisti. Herkes ilgiyle, merakla bana bakiyor, bir seyler söylememi bekliyordu. Kalabaligin arasindan siyrildim, birkac adim öne ciktim. Usulca basimdan kepimi aldim ve yanan alevlerin ta ortasina firlattim.
Ardima döndüm. Herkes bana bakiyordu. Kapidan cikmistim iste. Herkesle yüzlesiyordum simdi.
Bu hicbir sey degil, dedim. Ilk yangindan artakalmistim ben